Petra Sliepers is running

De recuperatie na de Denderloop verliep bijzonder goed bij mij. Vrijdag namen we een rustdag. Willem was niet zo in vorm en besloot zaterdag de fiets te nemen om mij te vergezellen tijdens het loslopen.

Vandaag waren we met z'n drieën aanwezig op de Jogging in Ninove voor eigen volk. Michiel liep de 5 km en werd knap 4de in mooi gezelschap. Willem en ik kozen voor de 10km. Er was veel twijfel of Willem wel zou starten. Voor de inschrijiving wat los gelopen om te testen, dan toch besloten te lopen al was hij niet 100% oké. Om 15u30' gingen we van start, vandaag was de opdracht om te gaan voor een mooi tijd en mij niet te sparen.

De start op de piste verliep wat woelig maar eens op straat kwam er toch meer ruimte. Met een eerste km in 4' 00 ging het voor mij al behoorlijk snel. Veel zakte het tempo echter niet. De eerste 5km gingen in 20'27 volgens onze garmin, een doortocht na 21'00 op piste. Km 6 ging ook nog vlot, maar nadien kwam er toch een dipje. Km7 ging in 4'25  , wat bergop in het centrum, wind tegen en wat moe. Na wat peptalk van Willem kon ik me terug herpakken. De laatste km ook nog vergezeld door Michiel liepen we in 4'13. De eerste plaats heb ik nooit af gestaan en kwam ook nooit in gevaar. Een tijd van 42'42" ( gemiddelde van 4'13/km)  stond niet mis op het bord voor een afstand van 10,14km. Geen drank voor de haas deze keer, met de gewonnen waardebon zullen we hem deze keer in een nieuw tenueke zetten. Hij heeft dit dan ook dik verdiend gezien zijn pijnlijke bovenbeen.

We zijn klaar voor Brussel met nummer 320 (ik) en 1290 (Willem) kan het niet anders dan slagen .

Naar jaarlijkse gewoonte trokken we vandaag naar Liedekerke als training. We kozen voor de 15km wat betekende dat we 3 plaatselijke ronden van 5km moesten afleggen. De opkomst was dit jaar wat minder maar het weer was prima. Een echt tempoplan was er vandaag niet. Het kwam er vooral op aan om niet te forceren en vlot door te lopen. De eerste km ging behoorlijk snel in 4'10, nadien probeerden we een vast tempo van 4'25 te lopen. Daar slaagden we vandaag perfect in, alles liep heel vlot.

Na de doortocht van 5km waren er al heel wat minder lopers op het parcours. Ondertussen liep ik als eerste vrouw en kwam het er op aan enkel de wedstrijd nog te controleren. In ons gezelschap nog Christophe Martens (een van de dappere duurlopers op zondag). Het tempo konden we zonder moeite vast houden. We liepen zeer constante kilometers, een nieuw marathontempo lijkt geboren te zijn .

Ik heb zelden een wedstrijd zo constant gelopen, vandaag zelfs bergop! Ik kwam aan in 1u05'42 als 1ste vrouw. We gingen met een goed gevoel (en een fles wijn voor de haas ) naar huis!

De uitslag: http://uitslagen.3athlon.be/wedstrijden/2012/liedekerke20...

Het afgelopen weekend was er één zonder wedstrijden. Familie aangelegenheden hadden deze keer de bovenhand. Ik zit al geruime tijd (5 maanden) zonder trainer. Niet dat dit mijn eigen keuze is, de gezondheidstoestand van mijn trainer is van die aard dat hij overweegt om er mee te stoppen. Wat natuurlijk voor heel wat atleten jammer zou zijn maar waar we natuurlijk wel kunnen in komen.

Met mijn ervaring en trainersdiploma stel ik bijgevolg mijn schema's al geruime tijd zelf op. Willem zorgt voor de nodige steun en mentale coaching. Alles verloopt naar wens, dat is al gebleken uit de gelopen wedstrijden. De conditie ziet er goed uit. Zondagmorgen kwam daar nog eens de bevestiging van. Met ons drietjes gingen we naar de piste in Ninove. Na de opwarming en enkele versnellingen was het tijd voor 7 x 800m met R=2'. Het opgelegde tempo was 3'15, maar het bleek veel soepeler te lopen en alles ging in minder dan 3'10" en de laatste (zelfs niet maximaal) in 3'04".

De komende weken zijn er heel wat wedstrijden gepland met als uitschieter toch onze eigen Jogging in Ninove op 20 mei. Na die reeks wedstrijden zal ik een weekje rust inlassen om dan (half juni) aan mijn marathon voorbereiding te beginnen. Het begint serieus te kriebelen om weer naar een echt doel toe te werken, de lat weer iets hoger te leggen en te hopen dat de droom zal uitkomen.

Er werd deze week vlot getraind. Tot nu toe hadden we al veel geluk gehad met het weer maar zaterdagmorgen was het veel minder. Bij een temperatuur van 9gr en in de felle regen vonden we dan toch de moed om te trainen op de piste. Er stond een korte snelheidstrainig van 2 x (8 x 200m snel - 200m joggen) op het programma. Niet echt mijn ding en zeker niet in dit weer.

Zaterdag namiddag kregen we van de Josse een sms dat de dappere duurlopers zouden uitpakken voor een lange duurloop op zondag. Voor het eerst sinds lang paste dit nog eens in ons schema en we zakten dan ook af naar Liedekerke. Met 5 moedigen liepen we de Dender af om langs Pollare en Meerbeke terug te keren. Willem en ik liepen wat langer door tot we 30km hadden.

Zondag namiddag stond dan weer in teken van onze Michiel. Hiervoor moesten we met hem naar Deinze waar de Beker van Vlaanderen voor Interclubs plaats had. Michiel mocht zijn favoriete afstand lopen: 1500m. Toch weer wat zenuwen voor de start maar hij had er duidelijk zin in. Dat er snel gelopen ging worden werd onmiddellijk duidelijk met Paul De Ruyter (KAAG) aan de start. Paul trok er meteen van door en iedereen was op achtervolgen aangewezen. Michiel liep in 4de positie en het ging behoorlijk snel met een eerste ronde in 1'05. De tweede ronde ging zoals gebruikelijk wat trager maar alle deelnemers liepen toen al op een lint. Michiel hield goed stand en kwam zelfs terug dichter op zijn vriend Lucas De Busschere (ACME). Maar Lucas beschikte nog onverwacht over een verschroeiende eindspurt en hield Michiel op plaats vier. Michiel die totaal niet moe was bij aankomst, was kwaad op zichzelf omdat hij naar eigen zeggen nog te veel over had. Hij liep desondanks een nieuw persoonlijk record van 4'20"01, ruim 4 seconden sneller dan vorig jaar. De bk-limiet van 4'17 is dan ook in zicht .

Donderdag en vrijdag werd er niet getraind maar vanaf zaterdag werd er weer flink gelopen. We begonnen met een lange interval training op de piste in Ninove. Willem en ik hadden 4 x 2km voor de boeg met R=2'. Vooropgestelde tijd was 8'50 wat neer komt op 4'25/km. Tijdens de opwarming had ik weer niet de beste benen maar met het snellere tempo kwam dan toch ook het goede gevoel terug. De eerste reeks in 8'39 was al duidelijk een stuk te snel. Het gevoel en de hartslag zaten echter goed en we besloten om in hetzelfde tempo verder te gaan. De andere reeksen liepen vlot in 8'41, 8'41 en 8'44 - mooi binnen ons beoogde doel. Michiel deed ondertussen een laatste training voor zijn 3000m op het PK.

Zaterdag middag kregen we een sms van Josse dat enkele dappere duurlopers op pad gingen voor 25km aan 12km/u. Dat tempo zag ik niet zitten over die afstand. Daarom besloten Willem en ik om zondag een vetloop van 15km te doen. In de namiddag volgde een uitstap naar het PK atletiek in Ninove. Het programma liep uit en bij Michiel gierden de zenuwen voor zijn eerste 3000m door zijn lichaam. Even voor 17u was het dan eindelijk zo ver. Met in het achterhoofd dat 1'14 per ronde zou moeten volstaan om zich te kwalificeren voor het BK (limiet 9'20) ging hij van start. Niet alle jongens zagen het echter zo en na 1km werd Michiel verplicht om de leiding te nemen om de beoogde tijd nog te kunnen halen. De wind speelde in het nadeel en vanaf 2km was het ook bij hem afzien. Hij werd toch nog beloond voor zijn harde werken met een mooie vierde plaats in 9'27"40. Best goed als eerstejaars en voor een eerste 3000m. We keerden dan ook tevreden terug naar huis.

Maandag maakten we gretig gebruik van de brugdag. Het weer zat alvast mee. Ideaal om een lange duurloop te doen. We kozen voor de Bloso MTB Route van Haaltert (29Km) met vertrek aan onze voordeur. Gewapend met eten en drinken vertrokken we om 8u. Het was gewoon heerlijk loopweer. We zijn geen enkele echte mountainbiker tegen gekomen en hadden het rijk voor ons alleen. Op sommige plaatsen was het heel drassig. Het modderlopen ging me minder goed af en op de smalle paadjes was het soms echt naar mijn evenwicht zoeken. Maar de goed beloopbare stukken die toch in de meerderheid waren gingen heel vlot. Na 2u48' stonden we terug thuis!

Dinsdag deden we een herstelloop van 12km. Michiel deed ook een duurloop en we besloten de eerste 30min bij elkaar te blijven. Hij ging ons eens een paar paadjes tonen. Dit was niet zo naar de zin van zijn moeder, maar ja! Wat was ik blij als we na 20’ eindelijk het veld uitliepen. Dit was geen herstelloop meer voor mij! De laatste 8km gingen er vlakker en gemakkelijker aan toe.
Woensdag deden we een snelle interval training. Na de opwarming 6 x 1000m (vooropgesteld tempo 4'10 met R=2'). De stijfheid zat de eerste kilometer nog wat in de benen: 4'14 – dat was niet snel genoeg! De tweede reeks was beter in 4'05 en daarna ging het steeds sneller 4'04 - 4'04 - 4'02 - 3'56. De training vloog voorbij en het zelfvertrouwen groeide.

Morgen - donderdag - gaan we wijselijk rusten en de batterijen op laden voor de rest van de week.

De recuperatie na de halve marathon in Halle viel heel goed mee. Daar kunnen we uit afleiden dat ik niet tot het uiterste ben gegaan.

Maandag was een rustdag. Dinsdag deden we een wisselende duurloop onder de vorm van een pyramideloop (elke 15min het tempo verhogen). Het ging mij super goed af en na afloop leek het wel alsof ik niet gelopen had. Woensdag trokken we met ons 3 naar de piste in Ninove. Michiel werkte zijn training af, Willem en ik hadden ons eigen programma. Na de opwarming voelden mijn benen niet al te fris aan. Er stond ook een heel sterke wind maar gelukkig bleven we gespaard van regen. Ik geloofde er aanvankelijk niet echt in maar eenmaal we aan de snellere tempo’s begonnen kwam het goed gevoel al gauw terug. We werkten 2 reeksen af (800m-600m-400m-200m R=3' RR=5'). Onze tandem was perfect afgestemd (of ik kon goed volgen ).

De eerste reeks ging vlot in 3'14-2'22-1'27-40". Bij de tweede was ik al beter opgewarmd en kwam mijn dieseltje op gang. Dit keer waren de tijden 3'09-2'15-1'24-38". Met minder wind kunnen er zeker op de langere afstanden nog een paar seconden af. Aan snelheid hebben we dus duidelijk al gewonnen. Hopelijk kan ik de lijn door trekken in de langere wedstrijden.

Het BK 10.000m laat ik dit jaar aan mij voorbij gaan. Bij het bekijken van de inschrijvingslijst haakten heel wat dames af dit jaar (in vergelijking met Ninove vorig jaar).We kiezen dit jaar voor het PK dat in augustus plaats heeft. Dit past ook beter in onze voorbereiding.

Dit weekend zijn er geen wedstrijden dus trainen maar!

De afgelopen trainingsweek zag er veel belovend uit. De intervaltraining liep als een trein en er werden tijden neergezet die vorig jaar niet haalbaar waren.  De rest van de week werd aangevuld met duurlopen waaruit bleek dat mijn hartslag toch enkele slagen lager begint te liggen. De ervaring leert mij echter dat op dit moment van het seizoen we niks te forceren hebben. We moeten er immers pas staan in september.

Vraag bleef heel de week hoe we de wedstrijd in Halle zouden aanpakken.  Een toptijd lopen is uitgesloten. Daarvoor is het parcours veel te heuvelachtig  in het bos. We gingen dan maar voor een doorgedreven training en zouden zien wat de concurrentie deed. In Halle toegekomen zag het weer er niet zo best uit. Je kon zien dat het al flink geregend had en dat er nog regen ging vallen. We kozen voor de lange afstand (21km). De start werd gegeven om 14u30, we stonden redelijk vooraan. Berg op starten maakt het altijd wat moeilijker.  Maar na een kleine 700m liepen we al het bos in. Niet dat daar alles vlak is, integendeel. 

Het afgelopen wisselvallige weer had het bos op sommige plaatsen omgetoverd tot een modderbad. De grote wegen in het bos waren nog redelijk beloopbaar maar de kleine paadjes veel minder. Het leek op sommige momenten meer op een cross dan op een jogging. Of had het al wat weg van een trail? Mijn aandacht ging dan ook meer naar het vinden van het goede spoor dan naar het mooie Hyacintenbos. Al gauw hadden we door dat ik aan de leiding liep. Half wedstrijd kregen we daar ook de bevestiging van en besloten Willem en ik om op safe te lopen. We kregen nog een fikse regenbui over ons en ik koelde snel af. Gelukkig was de vlaag van korte duur en kwam de zon snel weer piepen. Het tempo aanhouden was de boodschap en zeker niks forceren op dit zware parcours.

Zo liepen we samen de wedstrijd uit in 1u38’30, een gemiddelde van 4’41/km . De eerste plaats was binnen en het gevoel was ook goed. Deze morgen zijn we al weer een goed uur gaan loslopen. Zo zijn we opnieuw prima vertrokken voor de volgende week.

Het herstel van de wedstrijd van maandag verliep een heel stuk beter dan na de jogging Den Bos Rond. Dinsdag deden we een herstelloopje van 1u en woensdagavond trokken we naar de piste in Ninove. De benen lieten het toe om een intervaltraining te doen. Na de opwarming op de finse piste volgde 3 x 1800m met R= 2'. We hadden ons voorgenomen te lopen aan 4'15/km.

Na de eerste 1800m die in 7'38 gelopen werd (waarvan de eerste km in 4'19), werd me al snel duidelijk dat het niet van zelf zou gaan. Per ronde ging wel één seconde verloren . Ik kon Willem niet altijd volgen, hij moest het tempo wat drukken. De rust was zeer beperkt met 2' - die waren wel heel snel om. De tweede reeks ging al een stuk vlotter. De eerste km ging in 4'12 maar ik kwam dan toch nog wat te kort en strandde op 7'36. De laatste reeks verliep als de eerste maar we eindigden nog eens 2 seconden sneller in 7'34. Niet de beoogde 7'30 maar gezien mijn hartslag was dit snel genoeg. 

Donderdagavond deden we een rustige duurloop van 75min door veld en bos in Kerksken. Vandaag mogen de benen eindelijk rusten.

De snelste van het gezin is ondertussen ook terug van zijn 10-daagse stage in Tenerife. Nu kunnen we opnieuw met ons drieën samen trainen. De toekomst zal uitwijzen of de trip wat heeft opgeleverd. 

Na een meer dan behoorlijke trainingsweek keek ik volop uit naar de volgende wedstrijd. Het was nog maar de tweede keer dat ik liep in Roosdaal. Vorig jaar werd het een training, dit jaar ging het anders zijn. Dat was al lang op voorhand beslist. Het parcours is niet op mijn lijf geschreven met eerst een vlakke km en dan meer dan anderhalve km berg op. Dan wat golvend, een afdaling en terug wat vlak. We kozen voor de 12km waardoor we dus tweemaal het parcours moesten afleggen.

De weersomstandigheden waren heel wat minder warm dan vorig jaar en er stond heel veel wind. Na de inschrijving volgde een kleine opwarming kwestie van goed voorbereid te zijn op wat ging komen. Aan de startlijn zagen we al direct de concurrentie die bestond uit Kirsten De Weerdt (ACP) en Linda Coppens (Aalst). Mijn doelstelling lag snel vast: zolang mogelijk in het spoor van Linda blijven en dan zien of we dit konden volgen. Vorige week slaagde ik daar niet in.

De veel jongere Kirsten vertrok heel snel en ik nestelde mij achter Linda. Maar al gauw (na 500m) besliste ik van over te nemen en mijn wedstrijd zelf in te delen. Dat was misschien wat gewaagd maar ik voelde mij super. De beklimming werd bemoeilijkt door heel wat wind maar mijn haas Willem ving dit uitstekend op waardoor ik mij fijn kon wegsteken achter hem. Al was het toch even naar adem happen als we boven waren.

De bevoorrading was dit jaar ok, al hadden we dit minder nodig dan vorig jaar. Alles draaide vlot rond en in de afdaling probeerde ik de passen zo groot mogelijk te nemen om zo weinig mogelijk energie te verspillen. Bij het ingaan van de laatste ronde gaf ik de hoop op om Kirsten nog te kunnen inhalen. Willem dacht daar in eerste instantie anders over en probeerde mij nog te motiveren om er voor te gaan maar dat lukte niet meer. Kirsten bleef steeds in het vizier maar ik kwam geen meter dichter.

Linda had ik ondertussen op een 50m gelopen. De opdracht was dan ook om de tweede plaats te bewaren en mijn tempo aan te houden. De tweede beklimming ging iets minder vlot maar ik kwam dan toch terug in het juiste ritme. We liepen de wedstrijd uit aan een strak tempo. Mijn suunto gaf geen 12km maar 11,57km in 49'49. Met deze tijd en mijn 2e plaats was ik dan ook heel blij.

www.sportcompressiekousen.nl – de winkel waar Willem en ik onze CEP compressiekledij kopen – is verkozen tot één van de drie best startende webwinkels. De jury roemt Erik Zoomers om zijn doorzettingsvermogen als ondernemer en de persoonlijke aandacht die klanten krijgen – iets wat wij zeker kunnen beamen.

Uit het persbericht:

Kitty Koelemeijer, hoogleraar Marketing & Retailing bij universiteit Nyenrode vertelt: "ik vind het een hele mooie website, hij is heel duidelijk en overzichtelijk. De site geeft ook duidelijk aan voor welke sporten de kousen zijn en voor welke kwaal of blessure je 'm eventueel kan gebruiken en ook is de site heel persoonlijk."

Veel (top)sporters vinden inmiddels al hun weg naar de webwinkel van Zoomers. De mogelijkheid tot telefonisch advies van Zoomers maakt de website en het advies heel persoonlijk. Voor de sporters is het effect van de sportcompressiekous op de sportprestaties direct merkbaar: door een snellere afvoer van afvalstoffen en betere doorbloeding herstellen sporters sneller en presteren ze beter. Maar ook voor mensen met blessures aan hun onderbenen biedt de sportcompressiekous direct verlichting.

Blessurevrij sporten Erik Zoomers is in 2010 gestart met zijn webwinkel www.sportcompressiekousen.nl. Na een mistroostig bezoek aan een orthopedische winkel bedacht Zoomers zich geen moment en ging op zoek naar een even zo effectieve maar minder saaie oplossing. Zo vond Zoomers de merken die hij nu voert in zijn webwinkel: '”de sportcompressiekousen zitten lekker, zien er sportief uit en ze werken fantastisch! Met name hardlopers, wielrenners en triatleten ondervinden er baat bij. Maar ook mensen met een lymfatisch probleem zoals ik kunnen nu sporten met een modieuze steunkous die hiervoor speciaal gemaakt is”, aldus een trotse Zoomers, “de award betekent veel voor me: het is een prachtige erkenning van een goede start en motiveert me om voor sporters het verschil te blijven maken met compressiekleding. “

www.sportcompressiekousen.nl biedt nu ook de mogelijkheid om gratis sport compressiekousen te testen. Meer info vind je hieronder.

Test gratis nieuwe sportcompressiekousen
We zijn gevraagd een nieuw merk sportcompressiekousen te testen. De laboratoriumtests zien er goed uit en nu de praktijk. Wie kan dat beter doen dan jij? Daarom zoeken we voor ons testteam sporters die de nieuwe sportcompressiekousen willen testen in de praktijk.
Ga naar onze Facebookpagina en lees hoe je meedoet.

Belangrijke stem!
Goede sportcompressiekousen maken het verschil. Daarom is de testuitslag van het testteam beslissend of we de nieuwe compressiekousen ook echt gaan aanbieden via Sportcompressiekousen.nl

Zondag was het dan eindelijk zover, de conditie kon getest worden. Heel de week twijfel en onzekerheid bij mij. Dan een goede training, dan weer dood moe. Wat zou het worden?

We kozen voor de Jogging in Sint-Katharina-Lombeek, Den Bos Rond, toe aan zijn eerste editie. De 15 km maakt deel uit van het Ternat-criterium en daar gingen we dan ook voor. Begin dit jaar sloot ik mij ook aan bij Liekerk Jogging en het was de eerste keer dat ik voor hun liep. Bij vertrek nog een temperatuur net onder nul maar wel met de zon. Bij aankomst waren er al heel wat lopers en de inschrijving verliep vlot. We deden een kleine opwarming en zagen heel wat bekende gezichten. De start had een vertraging van 10min omdat enkele deelnemers nog op zich lieten wachten.

Ik had me voorgenomen te starten aan 4'30/km en voor de rest op het gevoel te lopen. Voor de gelegenheid haalde ik mijn wedstrijdschoenen nog eens uit de kast maar al snel zou blijken dat ik daar (weer) spijt van had. De start ging veel sneller en het gevoel was goed. De eerste km rond de 4' en de volgende 4'12, we besloten dat tempo aan te houden en te kijken hoelang ik stand hield. Gegangmaakt door Willem verliep alles beter dan ik gedroomd had. Bij het ingaan van de tweede ronde liep ik 4de vrouw en had vanaf toen ook de 2 andere vrouwen in mijn vizier. Irma Karahotka hebben we halfweg de 2de ronde ingehaald. We kwamen ook steeds dichter op Hilde Wynant die we bij het ingaan van de laatste ronde bijgebeend hadden. Het kwam er nu op aan om het tempo vast te houden maar de vermoeidheid sloeg bij mij toch wat toe. Iets wat helemaal niet gezegd kon worden van Willem die perfect haaswerk verrichtte. Km 12 en 13 waren iets minder, het tempo zakte rond 4'35. Met Hilde die steeds bleef hangen op 30m moest ik wel blijven doorgaan. Vond de laatste 2km terug mijn tweede adem en liepen dan ook terug rond de 4'18. Na 1u05'10 en een gemiddelde van 4'22/km over een afstand van 15,16km( volgens mijn suunto) ben ik dan ook heel tevreden met de geleverde prestatie. De tweede plaats achter Linda Coppens was mooi meegenomen.

Het zelfvertouwen is wat opgekrikt zodat er de volgende wedstrijd wel nog meer zal inzitten.

Het begon vorige week allemaal terug wat meer te kriebelen. Het goede weer en de overschakeling naar het zomeruur werkten dit alleen maar meer in de hand. Gedaan met te lopen wanneer en zoveel als de goesting aangaf. Het loopschema werd er terug bijgehaald. En het werd tot in de puntjes uitgevoerd. 

De trainingen bestaan grotendeels nog uit rustige duurlopen die liggen tussen de 12 en 22 km. In het bos is het nu zalig lopen en we lopen dan ook nooit tweemaal dezelfde ronde. De rode mountainbike route die we afgelopen zondag liepen was de meest aangename en plezante tot nu toe. Ze bracht ons van Blanden naar Sint-Joris-Weert naar Bierbeek en terug naar Blanden. Praktisch helemaal onverhard en tussen bos en veld. De natuur komt terug tot leven, het grijze grauwe maakt plaats voor het levendige groene. Bij een temperatuur van 20 graden was dat gewoon genieten.

Voor mij blijft het een groot vraagteken hoe het nu eigenlijk met mijn conditie gesteld is. Ik liep de laatste maanden namelijk nooit door op training, alles gebeurde met veel reserve. De hartslag laat het beste verhopen maar de benen voelen niet altijd even fris aan. Het super gevoel is er nog niet. Er is dan ook maar één manier om meer te weten te komen en dat is een wedstrijd lopen. Zondag is het eindelijk zover! Benieuwd? Kom dan snel terug kijken!

Ik had mezelf een rustperiode toegekend. Er werden geen crossen meer gelopen en zo liet ik dit jaar het BK Cross links liggen. De kilometers werden wat terug geschroefd, mijn lichaam wat laten rusten. Toch werd er nog gelopen, de wekelijks lange duurloop met Willem bleef ik onderhouden. Alle uithoeken van Meerdaal Bos werden verkend en plat gelopen. Het bos heeft nog maar weinig geheimen voor ons. De ene route was al mooier of vermoeiender dan de andere. De bergjes worden al gemakkelijker op gelopen, ik begin er aan te wennen.

Het grootste doel blijft nog steeds de marathon van Berlijn eind september. De komende stratenlopen zullen dan ook alleen in dat teken staan.

Woensdagmorgen trokken Michiel en ik het bos in, de temperaturen waren een stuk aangenamer en het was zalig lopen in het zonnetje. We hielden het bij een herstelloop van 35min, uitgebreide loop- en rekoefeningen, versnellingen en het rustig uitlopen van 15min. Een "zen-moment" met ons twee zoals Michiel het zelf omschreef. Donderdag op de clubtraining hield ik het opnieuw bij loslopen en versnellingen. Vrijdag werd rustdag voor de lange loop van zaterdag. In de loop van de week zochten we op internet naar een geschikte omloop hier in het bos. Via de site van Bloso werden we dan toch iets wijzer en kozen voor de Groene MBT Route, deze was 20,3km lang. We konden inspringen op 5km van ons vertrekpunt. Er waren wel wat lussen in die we konden skippen zodat we ergens een 25 à 26km zouden lopen. Het bos ligt er nu eigenlijk perfect bij, niet teveel modder en zacht beloopbaar, ideaal. Na 5km kwamen we aan de Paters Don Bosco van Vaalbeek waar we op de Groene MTB Route kwamen. Onze tocht kon beginnen! Het gevoel zat goed, beter dan de 2 afgelopen zaterdagen. De kilometers gingen vlot voorbij langs heen de kazerne van Heverlee terug het bos in richting Oud-Heverlee. De eerste lus die we konden afsnijden liepen we dan toch zonder het te beseffen. Langs de E40 was een moeilijk stukje, veel putten, zigzag lopen. Dan kwamen we aan het punt waar we vastbesloten waren de lus er niet bij te nemen. Maar eens ter plaatste konden we de spoorweg niet over. Wij dus mooi rond gelopen ongeveer 1km, brugje over. Ondertussen waren we al in de velden van Oud-Heverlee. Het parcours was minder heuvelachtig en ook minder in het bos wat het lopen op sommige momenten heel aangenaam en vlot deed verlopen. Veel plaatsen kwamen me bekend voor maar er waren ook wel plaatsen die totaal onbekend waren. Op 20km wist ik goed waar we waren en besefte ik ook dat we nog een heel eind van huis waren. Maar we voelden ons goed en gingen dan maar voor het hele traject. Met een gemiddelde van 5'37/km, 31km in minder dan 2u55', was de dag al meer dan geslaagd. Wetende dat er echt geen doel is voor het ogenblik moet ik misschien wel nog op zoek gaan naar een volgende uitdaging. Hoewel? Zo lopen gewoon op het gevoel en zonder stress geeft ook wel veel voldoening op dit moment. Deze morgen rustig 11km aan herstellooptempo van 6'/km. De benen laten herstellen van gisteren en genieten van de boslucht. Als loper doet dit ongelofelijk veel deugd.

Zaterdagmorgen pakten we opnieuw uit voor een lange duurloop. We besloten om de duurloop van vorige week zaterdag in de omgekeerde richting te lopen. De temperatuur was alvast veel aangenamer. 8gr tegenover vorige week -11gr. De muts en handschoenen mochten thuis blijven en ook een truitje minder kon geen kwaad. Waar de ondergrond vorige week nog bikkelhard was lag er nu veel modder. Een super zachte ondergrond in het bos, goed voor de voetjes zwaar voor de beentjes. Nu liepen we dadelijk richting Paters van Don Bosco om dan in Heverlee Bos uit te komen. Daar een plaatselijk toerke van 3km lopen en dan terugkeren richting Zoete Waters.

Ik was al blij dat ik aan het Zoet Water niet de steile helling moest nemen. Nu het bergaf was, ikke happy happy maar mijn vreugde was van korte duur want aan de de overkant, waar het waterbronneke is, stond een serieuze helling op mij te wachten. Na 14km zwoegen in het bos wogen de kilometers toch al redelijk door ook al hielden we ons aan ons tempo van 5'30/km. Na 17km kwamen we aan een stukje dat nog veel minder goed beloopbaar was: kleine paadjes, veel modder, bergop, trailachtig gedoe. 

Het beste was er bij mij af, mijn benen waren moe. Het leek mij zelfs zwaarder dan vorige week. De laatste 5km was nog verder op karakter. Op 2km konden we dan kiezen langs de grote weg terug of nog enkele kleine paadjes. Ondanks de vermoeidheid toch nog voor het moeilijke kiezen? De hersenen wouden precies ook niet meer mee. Enfin na 2u03' zat de 22km er op!

Zondag werd voor één keer rustdag. Maandag dan opnieuw voor een duurloopje van 15km het bos in. Zonder gps deze keer, we bleven ook aan die kant van het bos die ik van buiten ken. De zon scheen en het bos lag er al een stuk droger bij zodat het vlotter beloopbaar was, minder vermoeiend. De Mollendreef bracht ons tot aan de rand van Bierbeek om dan zo met enkele lussen terug te keren naar Blanden. 1u25' later zat de 15km er al op, zonder moeite.

Vandaag getraind met Michiel en Willem in het bos. Na een opwarming van 30min, loopoefeningen, 4 versnellingen werkt Michiel zijn training verder alleen af. Willem en ik kozen voor een heuveltraining. Bij mij was dit al enige tijd geleden, ook niet mijn favoriete training. Aan heuvels, bergen geen gebrek hier in het bos. We liepen 7 x berg opwaarts ongeveer 130m lang, terug al joggend. Hield er best een goed gevoel aan over. Nadien nog 15min uitgelopen zo stond er voor vandaag 10km op de teller. De week is daarmee goed ingezet.

Zaterdagmorgen was het heel koud, thermometer stond op -11gr in Blanden. We waren echter vastbesloten om onze geplande duurloop (die we vrijdagavond zo mooi hadden uitgestippeld) tot een goed einde te brengen. Het werd tijd dat we de andere kant van het Meerdal Bos eens gingen verkennen. Het bos wordt gescheiden door de Naamsesteenweg die je richting Waver brengt. Onze vertrekplaats localiseert zich links en we moesten dus na 1,5km de steenweg over. Via het "ecoduct" is dat natuurlijk geen enkel probleem. Ik had het koud, heel koud maar na 15 minuten lopen kreeg ik het toch wat warmer. Het verste punt bracht ons tot in Heverlee, net naast de E40. Om dan zo terug te keren naar ons vertrekpunt. Het landschap was heuvelachtig, voor mij soms te heuvelachtig .  Willem heeft op zijn site alvast een mooi profiel toegevoegd. We vertrokken traag tegen 6'/km maar de tweede helft ging een stuk sneller rond de 5'/km. De zon scheen en gaf al wat warmte maar mijn thermische kledij was dan toch niet thermisch genoeg want ik kreeg het niet warm. Na 1u40' voelde ik dat het beste er af was, nog even doorzetten. Na 21,2km had ik het wel gehad in die koude ook al was het een fantastische omloop. De zondag nam ik dan om te genieten en tot rust te komen. Maandag na het werk geen zin om te trainen, dinsdag in Ninove training met de jeugd. Vanavond hield de aanhoudende koude regen mijn binnen...

Verder geen tot weinig wedstrijden in het vooruitzicht. Crossen zal ik niet meer lopen dit seizoen. Rustig verder trainen zonder verplichtingen de komende maand om dan stilaan te beginnen denken aan mijn marathondroom in Berlijn.

Kort na het behalen van mijn Bloso diploma Trainer Initiator besliste ik om de volgende cursus Trainer B aan te vatten. Vol enthousiasme schreef ik me dan ook in, ik keek er naar uit. Het Algemeen Gedeelte Trainer B ( Fysiologie- Sportpsychologie en Coaching - Trainingsmethodiek ) en Algemeen Gedeelte Instructeur B ( Anatomie - Communicatie - Motorisch Leren - Ontwikkelingsleer) startte eind januari in Gent. Voorlopig is het me nog niet gelukt om naar de les te gaan. Aangezien het bij het Algemeen Gedeelte niet noodzakelijk is om aanwezig te zijn ben ik nu vooral op mezelf aangewezen om de leerstof onder de knie te krijgen. Op het eerste zicht lijkt het niet zo simpel, vooral het anatomie gedeelte. De examens zijn einde maart en hopelijk slaag ik er tegen dan in om de leerstof te kennen.

De trainingen verlopen goed. Maandag en woensdag werden rustdag. Dinsdag mee getraind met de jeugd in Ninove want bij temperaturen van -11 is het veel te koud om aan de kant te staan. De intervallen gingen mij goed af ondanks de koude. De piste was goed beloopbaar op enkele ijsplekken na. We deden eerst een duurloopje van 30min om goed opgewarmd te zijn. Dan wat versnellingen en dan 2 x 1600m met 400m In & Out. De snelle 400den bolden rond de 1'30 wat bij dit koude weer ver van slecht is voor mij. Donderdag rustige duurloop van één uur in het bos met Willem. Nog genietend van het witte winterlandschap op een heuvelachtig parcours. Vandaag opnieuw interval maar in het bos. Na de gebruikelijke opwarming en oefeningen 3 x 900m snel met R=3' . Het rondje dat we in het bos liepen was wat langer dan 900M en ging in 4'14 - 4'04 - 3'57 best wel oké. Morgen staat alvast weer een lange duurloop gepland in Meerdaal Bos.

Vandaag weken 5 dappere duurlopers uit naar Bosvoorde voor hun zondagse duurloop van 20km. Eerst heerste er nog wat onrust bij Christophe maar al gauw konden wij hem geruststellen dat lopen bij -10gr geen probleem is zolang je maar goed gekleed bent. Ook Bart, Willem en Dirk trotseerden de koude. Spijtig dat Josse nog geblesseerd aan de kant moet blijven. Toch nog heel wat lopers aan de start die op zijn Waals met 10 minuten vertraging gegeven werd. Iedereen goed gekleed, muts, handschoenen lange broek alleen Dirk was van plan er een lap op te geven en stond klaar in korte broek en lange mouw! Voor mij totaal niet van toepassing vandaag om er in te vliegen, dit moest een herstelloop worden na de cross van gisteren. We bleven dus met z'n vieren samen en vertrokken niet al te snel, tegen 10km/u was het genieten. Stilaan raakten we opgewarmd en het tempo ging toch wat de hoogte in naar 11km/u. Niemand problemen, een goede bevoorrading op km9 met water op ideale drinktemperatuur! Het was genieten van het mooie besneeuwde landschap in het bos. Bergop, bergaf genieten. Wat doe ik dit zo veel liever dan crossen. Al besef ik heel goed dat ik die crossen nodig heb om sterker uit de winter te komen. De tweede helft van de wedstrijd ging een stuk sneller en zonder te forceren liepen we km's aan 12km/u. De afspraak was wel dat we niet sneller gingen lopen dan 12km/u. Iets voor de laatste bevoorrading op km16 kreeg Bart last aan zijn teen en moest even aan de kant. We maakten van de gelegenheid gebruik om nog eens te drinken, er waren ook koekjes en bananen voor diegene die honger hadden. We verloren wat tijd omdat Willem "grote" honger had en gaven zo de kans aan Bart om ons terug in te halen zodat we de laatste km's nog samen konden lopen. De afwezigen hadden zeker ongelijk, de km's vlogen voorbij. We liepen binnen in minder dan 1u40', Dirk haspelde het zelfs af in een nieuwe PR van 1u16'!

Het weekend begon al sneeuwend, plezant als je thuis bent en van in je luie zetel naar de vallende sneeuw kan kijken. Maar niet als je vanuit Brussel moet vertrekken bij hevige sneeuwval . De rit duurde meer dan 2uur maar kwam veilig aan. De huldiging van de sportlaureaten in Haaltert haalde ik maar nipt. Viel niet in de prijzen de eindzege ging naar een wielrenner! Het was al weer snel zaterdagmorgen. Bitter koud hier -13gr en geen tijd om te treuzelen. Het Provinciaal Kampioenschap Cross begon al vroeg voor onze Michiel. Dat de conditie bij hem opperbest was bleek uit de laatste trainingen maar hij verbaasde toch vriend en vijand met zijn 2de plaats bij de eerstejaars scholieren en een vierde plaats algemeen! Niet veel later was het mijn beurt. De thermometer wees nog steeds -10gr, al had ik dat gevoel niet. Er was geen wind en de winterzon scheen. Ik koos mijn trailschoenen boven mijn spikes want de ondergrond was bikkelhard zeker in het maisveld dat geweldig oneffen lag. Goed gekleed stond ik iets voor 15u aan de startlijn, redelijk goed weg voor mijn doen. We moesten eerste een startrondeke lopen en dan 1 midden ronde en 2 grote ronden. Ik nestelde mij bij teamgenote Marleen Haentjes en Goossens Martine (ASVO). Martine nog net voor mij vorige week in Vilvoorde. Gedurende de midden ronde bleven we met ons 3 samen en wisselden we enkele keren van positie. We liepen toen 6-7-8ste master, in het maisveld draaide het voor geen meter meer. De oneffen ondergrond was niks voor mij, mijn ritme brak en vond ook het juiste ritme niet meer terug. Ik moest eerst Marleen laten gaan en nadien ook Martine. Eens terug het bevroren maisveld uit liep het terug wat beter. In de laatste ronde was ik op mezelf aangewezen, de 2 dames liepen verder van me weg maar achter mij was geen gevaar. Ik stelde de 8ste plaats bij de masters vast. Het duurde een hele tijd voor de einduitslag per leeftijdscategorie er was. Willem miste hierdoor de start bij de masters mannen, die 2minuten te vroeg vertrokken en hij net te laat aan de start verscheen.  De speaker bracht ons dan het goede nieuws dat ik 3de werd bij de W40, waar ik toch weer heel blij mee ben. Zo konden we met 2 medailles naar huis , moeder en zoon !!!

De uitslag :http://www.aclebbeke.be/wp-content/uploads/2011/06/res-20120204.pdf

Eindelijk voelt de winter aan als winter! De temperaturen blijven al enige dagen dik onder het vriespunt. Om te trainen moet de kledij wat aangepast worden maar voor de rest houdt de vrieskou mij niet tegen om te trainen. Deze week werden de laatste trainingen voor het PK Cross afgewerkt. Dinsdag de laatste intervaltraining samen met de jeugd in Ninove. Gisteren nog snel voor het donker werd een herstelloopje van een klein uur in Meerdal bos met Willem. Heerlijk lopen in het bos, waar op sommige plaatsen nog wat sneeuw lag. Soms was de aangevroren ondergrond minder aangenaam maar het loopt zo veel plezanter dan op straat. Vanavond ben ik uitgenodigd in Haaltert op de huldiging van de Sportlaureaten 2011. Zal ik in de prijzen vallen?

Dit was eigenlijk niet gepland en de voorbereiding was niet perfect. Maar na de trail van gisteren was de voldoening er niet helemaal. De honger naar meer was groot. Omdat onze Michiel wel een geplande cross had in Vilvoorde werd de verleiding zaterdagavond groot om ook te starten. Deze keer lag de organisatie in handen van VAC. Omdat het parcours heel goed beloopbaar was, was de keuze dan ook snel gemaakt. Ik zou dan toch een cross'ke lopen en zo het aantal op 4 brengen voor dit seizoen. Nog één verwijderd van de gevraagde 5 crossen van de trainer. Met wat vertraging op het uurschema gingen we iets voor 15u dan toch van start met 60 andere dames ( jun-sen-mas). Behoorlijk fris en ook veel wind in Domein Drie Fonteinen. Mijn start was niet goed, ik hing al snel te ver achter op. Er moesten 3 kleine ronden gelopen worden en ik wist al snel wat me te doen stond. Na de aanloop, die berg op lag kwam ik op dreef. Ik haalde wat dames in en vond al snel mijn tempo. De plaatsen waren al snel verdeeld, Domi Lambrechts liep ver voor ons uit, plaats 2-3-4-lagen dichtbij elkaar maar mijn plaats 5 lag al snel vast. Op nummer 4 kwam ik nog dicht naar het einde toe maar de meet was te dichtbij. Tevreden over de wedstrijd ( 21ste algemeen) al was het echte "wauw-gevoel "na afloop er niet. De conditie zit goed, afwachten wat het PK volgende zaterdag in Lebbeke brengt  .

Vanavond was het dan zover, de eerste trail uit mijn loopbaan. Aan wat mocht ik me verwachten? Veel modder? Veel bergop? Smalle paadjes? Dat het een bosrijke omgeving ging zijn wist ik want het parcours liep door het Meerdaal bos, in de achtertuin van mijn ouders. Voor het eerst gingen mijn muts en handschoenen aan. Iets na 18u namen Willem en ik samen met een 70-tal runners, gewapend met hoofdlampjes de start. De eerste kilometer had ik vooral last van de putten in de weg die ik niet goed zag. Verstapte mij enkele keren maar na verloop van tijd ging het toch beter. Het parcours was goed aangegeven met fluorescerende pijlen. Voor ons zag je een sliert van lichtjes het had wat weg van een Halloweentocht. Na een km of 4 kwam ik flink op dreef en ik had wel een goed tempo vast en ik had er vooral plezier in. Tot onze grote verbazing zagen we na iets meer dan 6km heel wat lopers bij elkaar staan. Geen idee wat hier de bedoeling van was maar werd al snel duidelijk dat iemand het hele evenement gesaboteerd had door een deel van de pijlen weg te nemen en we niet meer wisten hoe het nu verder moest. Na enig overleg, toch wel 10minuten stilgestaan en begon het heel koud te krijgen, werd beslist verder te lopen in 2 groepen. Een groep voor de lange afstand en één voor de korte. Willem en ik kozen voor de lange. Opnieuw vertrokken met ne man of 20. Lang bleef de groep niet bij elkaar, er werd deftig door gelopen en in het bos was het best pittig. Veel bergop, modder tot aan de enkels, hindernissen, moeilijk lopen in een pikdonker bos met enkel een lichtje op je hoofd. Mijn trailschoenen kwamen heel goed van pas. Ik had ook heel veel grip en schoof geen enkele keer weg. Vond het leuk buiten de vettige modderstroken bijgerekend. Voelde plots ook veel zwaarder aan de benen dan op de verharde wegen. Plots kwamen we terug op een plaats waar we al geweest waren. De pijlen waar niet terug te vinden en we wisten niet in welke richting we moesten lopen. We wachtten op nog enkele achtervolgers en groepeerden ons om de laatste 4km samen af te leggen. Gelukkig wist daar toch iemand hoe we moesten lopen en na 15km kwamen we terug aan de start. Wat ontgoocheld dat we het hele traject van 23km niet hebben kunnen lopen. Spijtig dat sommige mensen zulk initiatief saboteren want de organisatie was dik in orde!

De uitslag van de Relais Givrés staat ondertussen online http://www.relaisgivres.be/ . Ik was nog aangenaam verrast met het resultaat. Een 6de plaats in onze categorie " andere" en 55ste " algemeen " niet slecht. Als we nog wat sterker worden zit een podium plaats er volgend jaar zeker in. Op Willem's blog  is nog een groepsfoto te bewonderen...

De recuperatie na zaterdag verliep minder vlot  . Zondag een herstelloopje in Ninove gedaan met Willem terwijl Michiel een training afwerkte op de piste en samen met ons in-en uitliep. Maandag hield ik een rustdag en dinsdag voelde ik me nog niet 100% hersteld. De benen waren moe en het draaide niet al te vlot. Hield het opnieuw enkel bij duurloop, geen intervaltraining deze week. En toch heb ik al weer plannen om iets anders te doen. Zondag is er geen zondagsloop. We gaan zaterdagavond een " lichtjesloop " van 23km doen. En niet zo maar één. In de achtertuin van mijn ouders organiseren ze in Hamme-Mille een trailrun over een afstand van 23km om 18u. Leek ons best wel leuk om eens mee te doen als alternatieve training in deze periode van het jaar waarvoor mij niet echt een doelstelling gesteld werd en er zo toch wat afwisseling is. Daar hoort natuurlijk een paar blitse trailschoenen bij, de eerste uit mijn hele loopbaan! Ik liep er al eens mee en ze zitten perfect, aan de schoenen zal het alvast niet liggen.

Een wedstrijd waar ik toch al wel heel lang naar uitgekeken had! Met de vele regen van de afgelopen dagen zou het een zware wedstrijd worden en dat werd het ook. Onze ploeg bestond uit Josse Rogier, Willem Schampheleer, Dirk Van Droogenbroeck, Samuel De Gols en ik. Als dame mocht ik als eerste vertrekken om 13u om 8km te lopen. Echt koud was het niet maar er stond wel verschrikkelijk veel wind. Wat me juist te wachten stond wist ik niet maar werd me al snel duidelijk. Het vertrek was heel snel en ik vergaloppeerde me in de eerste km moet ik toegeven. De 2 volgende km's moest ik wat temporiseren, de finse piste waar we op terecht kwamen lag er heel zwaar bij en het was zeer heuvelachtig die 2km, ik trapte even op mijn adem. Op km 3 kwam ik er terug door en ging het me veel beter af, toen was het ook berg af! Na 4 km zat de eerste ronde er op en liep ik in 23ste positie. Heel de situatie vergelijkbaar met een cross maar nu wel veel langer. Verschillende dames voor mij kregen het moeilijk en ik vond eindelijk mijn goed ritme. De benen voelde weer aan zoals het hoorde en ik haalde de laatste 4km nog 4 dames in. De laatste dame voor mij was te ver weg om nog in te halen en stelde zo mijn 19ste plaats veilig in een tijd van 36minuten. Ik gaf de stok door aan Josse, die het niet gemakkelijk kreeg. Geplaagd door blessure en daardoor veel minder getraind streed hij tot de laatste meter in 35minuten. Dan kwam Willem in actie met als doelstelling sneller te lopen dan ik. Hij slaagde daar met glans in, deed het zelfs 3minuten sneller, een verrassing voor de outsiders maar niet voor mij . Na Willem was het voor mij aan de onbekende Samuel. Samuel deed uitermate zijn best maar onze goede positie kreeg toch een kleine deuk. We verloren heel wat plaatsen maar uiteindelijk kon hij de schade toch nog wat beperken en eindigde rond de 46 minuten. Gelukkig hadden we nog "snelle Dirk" als laatste troef. Dirk vloog over het parcours in minder dan 33minuten. Terwijl ik mijn wedstrijd liep dacht ik al aan de gezamenlijke 4km die we nog moesten lopen als we alle 5 al 8km gelopen hadden. Dat zou me zwaar vallen, ik dacht ook dat ik de zwakste schakel in het gezelschap was maar dat bleek na het optreden van Samuel niet het geval te zijn. Dus ik vertrok al met een geruster hartje aan de laatste 4km gezamenlijk. Voor Samuel werd het een lijdensweg, geduwd door de mannen en de nodige peptalk ging het dan toch nog vooruit maar niet al te snel. We werden spijtig genoeg nog voorbij gestoken door 3 ploegen in de laatste km. Een rondje in 21'32 was voor Samuel wel het snelste van zijn 3 ronden dus we mochten er zeker van zijn dat hij tot het uiterste ging. Het is nog even wachten op de uitslag maar zet eerstdaags wel online.

Van trainen is deze week nog niet veel in huis gekomen. Enige pluspunt daarvan is dat ik misschien beter uitgerust zal zijn voor de wedstrijd van zaterdag Les Relais Givrés.  Initiatiefnemer is Josse Rogier, het team bestaat uit 5 leden waarvan 1 vrouw ( ik dus) en 4 snelle mannen van Liedekerke. Er zijn 320 ploegen ingeschreven er zal dus wel een gezellige drukte heersen. We lopen onder de naam "Roosdaal Downtown" en in onze categorie zijn er 42 ploegen. Alle vrouwen starten samen en dienen de eerste 8km te lopen. Dan is het aan de 4 mannen om elk op hun beurt 8 km te lopen. En dan gezamenlijk de laatste 4 km te lopen. Voor mij zal het alvast afzien worden om met een tussentijd van ongeveer 2u 2x in actie te moeten komen.

Deze week werden meer kilometers afgelegd dan vorige week daarom ook geen Cross in Hamme vandaag voor mij. Het zou immers wel allemaal is teveel kunnen worden en dat is niet de bedoeling. Ik liep enkele intervaltrainingen in het gezelschap van onze Michiel en Willem en tussendoor nog wat duurloop met als extraatje een duurloop in Meerdaal Woud te Oud-Heverlee op zaterdag. Iets dat heel veel deugd deed en wel wat herrineringen met zich meebracht. Zondagmorgen werd ook terug de eerste zondagsloop van het nieuwe jaar met de boys van Liedekerke. Er werd beslist om het terug kalm aan te doen en ook het vertrek uur werd om praktische redenen verzet naar 9u. 5 dappere duurlopers trotseerden de eerste vrieskou, Yves gaf verstek door deelname aan Corrida Aalst en ook Josse bleef aan de kant wegens lichte blessure. Liepen de 20km alsof het niets was, Willem, Kristof, Christophe, Mieke en ik. Een relatief vlak parcours langsheen de Dender en terug te keren via Pollare waar we dan op 2 heuveltjes getrakteerd werden. Hoop volgende week de lijn door te trekken al zal dat toch wat moeilijker worden.

Mijn beste wensen voor het nieuwe jaar! Een goede gezondheid en veel loopplezier!

Zondag had in Maldegem de 21ste Grote Prijs AtletiekClub Meetjesland Dames- en Herenveldloop plaats. Mijn verwachtingen waren niet zo hoog en mijn ambitie was dan ook maar starten en we zien wel waar we uitkomen. Traditiegetrouw veel en snel volk aanwezig dat kon je al merken tijdens de opwarming. Ik nam een plaatsje op de 2de rij aan de startlijn en iets voor 15u weerklonk het startschot, redelijk goed weg voor mijn doen, ergens in het midden. De benen voelden redelijk goed, in tegenstelling tot zaterdag waar het voor geen meter draaide. Ik hield me in gezelschap van dames van mijn niveau en het draaide vlot rond. Na de doortocht van ronde 1 kwam er al wat meer ruimte vrij en liepen we niet meer zo dicht tegen elkaar. Nog steeds was mijn gevoel heel goed tegen alle verwachtingen in. Ik schoof ook nog steeds wat plaatsjes op wat me natuurlijk een super gevoel gaf. De tweede ronde verliep als de eerste, best heel goed zelfs het steile bergje op ging goed en ik kreeg ook nog master Sylvie Verthé in het vizier. In de laatste ronde kwam ik meter per meter dichter en uiteindelijk heb ik haar nog ingehaald iets verder dan half weg de laatste ronde. Die laatste ronde ging het moeizaamst maar dat zal wel een beetje normaal geweest zijn hé. Het einde werd nog spannend, ik werd nog ingehaald door juniore Sabrina Balcaen maar Sylvie hield ik nog nipt achter mij. Ik eindigde voor mij op een mooie vijfde plaats bij de masters waar ik natuurlijk heel tevreden mee ben.

Uitslag: http://www.acmeetjesland.be/joomla/index.php/nieuws

Met de aanhoudende regen deze nacht stond ik met een bang hartje op of het al of niet aan het regenen was. Maar ik had geluk, geen drupje regen om 7u30', de temperatuur wat aan de lage kant 2gr maar daar kunnen we ons op kleden. Iets na 8u thuis vertrokken, niet de gewone route want ik dacht dat de brug in Liedekerke wel is omhoog kon staan omdat de Dender gisteren al zo hoog stond. Uit voorzorg reed ik deze keer langs Okegem. Iedereen was snel ter plaatste, geen laatkomers vandaag en ik heb in het begin goed geteld we waren met 5! Yves vond dan toch de moed om na een feestje vroeg uit bed te kruipen ook met hoofdpijn, Josse, Willem en Christophe waren ook present. Nog wat getwijfel voor de start, handschoenen, geen handschoenen, muts of pet of niks. Ik was dan de enige die van dit alles niks koos en we waren weg voor deze keer een vlak parcours vertrekkende langs de Dender. Met de vele neerslag die er viel op korte tijd wisten we niet of het gepland parcours van Willem wel volledig af te leggen was zonder hindernissen. Maar geen probleem Josse had wel een plan B in gedachte en ook Yves kent blijkbaar overal zijn weg. We vertrokken met Josse en Willem op kop en dan weet je sowieso dat dat te snel gaat, als die 2 aan de praat zijn verliezen ze het tempo uit het oog en gaat het snel "te snel" . Na een 2de km in 5'18  hadden we er genoeg van; die 2 moesten is op hun plaats gezet worden. Dus nam ik maar het initiatief om orde op zaken te zetten, Josse achter aan en tempo terug schroeven, zonder veel gemor werd er snel geluisterd moet ik zeggen . We werden onderweg 3 maal getrakteerd op winterse neerslag, regen, sneeuw of was het hagel, ik vond het al vast leuk om door te lopen. Ondertussen probeerde Josse nog iets "degelijks "op film vast te leggen. In Zandbergen kregen we pas de eerste beklimming voor ons voeten maar dat was niets ten op zichte van vorige week dus alles ging vlot. Een kleine wijziging in het parcours op km20 door Josse deed ons dan toch weer verder lopen dan gepland en zo kwamen we na 2u32' en 27,6 km (5'32/km gemiddeld) terug aan de sportschuur. Nat maar weer meer dan blij dat we het maar weer is gedaan hadden.

Vrijdagavond nodigde het weer mij weer niet uit om te trainen en de goesting om op de loopband te lopen was er niet na het werk. Had er wat langer overgereden dan normaal, door de hevige regen en Jens moest ook nog weggebracht worden, Michiel nadien ook nog en nadien was mijn kaars uit. Had met onze Michiel afgesproken om zaterdag in de voormiddag samen te trainen maar de examen moeheid sloeg dan toch toe en hij ging liever in de namiddag maar dat paste mij dan weer niet. Zo reed ik alleen naar de piste en werkte de training zonder gezelschap af. De Dender was uit zijn oevers getreden en het water stond al onder de brug, de toegang tot de piste kon nog net maar als het zo blijft regen zou de toegang morgen wel is niet moeilijk zijn. Na wat losgelopen te hebben op de finse piste, een korte maar krachtige training. 3x 300m + 3x 250m + 3 x 200m + 4 x150m, niet echt mijn ding en de rust er tussen was maar minimaal 1' - 50" - 40" en 30", dus alles volgde snel op elkaar waardoor echte snelheid ook weer niet mogelijk was. Geen spectaculaire tijden, alles binnen mijn normale normen, toch weer blij dat ik gelopen heb en helemaal droog bleef dankzij het ochtendzonneke ! Morgenvroeg onze zondagsloop, hopelijk met droog weer.

Ondanks dat mijn man nog steeds niet aan de betere hand is voelde ik me toch happy deze avond. Ik had een leuke dag op het werk en ook de avond was heel leuk! Bij aankomst op de training duwde Abraham fier als een gieter mij de nieuwe Runner's World onder mijn neus. Mijn meest wispelturige atleet ( de ene dag verzet hij bergen de andere dag wil hij weer niet meer lopen maar wie Abraham kent weet dat ondertussen al ). Hij had me aangenaam verrast door zijn aankondiging onder de rubriek " Helden ".  Deed me alvast veel plezier en de training moest nog beginnen. Door de examens zijn er nog steeds heel weinig atleetjes, vandaag enkel Lukas en Michiel dus ik deed met hun mee alé de opwarming en het uitlopen toch. Tussendoor deed ieder zijn 2 x 1000m aan zijn tempo. Bedoeling was dat de tweede sneller was dan de eerste. Bij mij ging de eerste op veel reserve aan 4'20, dan kwam de uitdaging van de boys dat ik maar is onder de 4' moest lopen. Wie mij kent weet dat ik er dan ook voor ga en zonder mij te forceren liep ik 3'55, super blij nog uitgelopen en naar huis waar dan weer minder goed nieuws was want het ventje zag er niet zo goed uit. Hopen op veel beterschap morgen ....

@Abraham: bedankt en we geven nog niet op hé !